Dulcisima w brzeskim klasztorze

     Pierwsze objawy choroby pojawiły się w 1928 roku w lipcu, wyjechała wtedy na leczenie do Henrykowa. HelenaHoffman była już kandydatką do Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej we Wrocławiu. Po powrocie z leczenia przechodzi badania rozpoznawcze choroby we Wrocławiu po czym udaje się do Nysy, gdzie odbywa rekolekcje przed obłóczynami do których dochodzi w 1929, 23 października i otrzymuje imię Maria Dulcissima. W trakcie rozpoczętego nowicjatu następuje nasilenie choroby, po kolejnych badaniach w Berlinie wraca do Nysy gdzie przeżywa rekolekcje i przyjmuje w 1932, 18 kwietnia pierwsze śluby zakonne. W czerwcu 1932 roku S. M. Lazaria zostaje opiekunką S. M. Dulcissimy. Po kolejnych badaniach we Wrocławiu wraca do Nysy gdzie odwiedza ją Przełożona Generalna. Zaniepokojona matka prosi o odwiedziny w Nysie gdzie prosi o pozwolenie zabrania córki do Zgody na leczenie. S. M. Dulcissima pisze list do Wrocławia - zawiadamia o pobycie u matki i prosi o urlop. W Zgodzie przeżywa osobiste rekolekcje przeprowadzone przez ks. Bentkowskiego. W Zgodzie w domu rodzinnym odwiedza S. M. Dulcissimę Matka Przełożona. 1933, 18 stycznia Dulcissima przybywa do Brzezia n/Odrą.

11 kwietnia 1993 r. w brzeskiej parafii ukazał się pierwszy nr pisma religijno - historycznego pod tytułem BRZESKI PARAFIANIN. Pismo podejmowało różną tematykę religijno- społeczną w ujęciu historycznym. Z perspektywy trwającego obecnie procesu beatyfikacyjnego wydaje się, iż na łamach parafialnego pisma prezentowano każdy poczyniony krok w kierunku zaprezentowania istniejącego od lat w Brzeziu, kultu S. M. Dulcissimy. W sierpniu 1990 roku do brzeskiego klasztoru przybywa nowa przełożona, S. M. Paulina Szczepańczyk. We wrześniu 1990 roku nowym kapelanem w klasztorze zostaje ks. Józef Cop. Oboje nie kryli zdziwienia z powodu tak silnego kultu parafian do zmarłej w 1936 roku S. M. Dulcissimy. Gdy powstało parafialne pismo, każde nowe wydarzenie związane z S. M. Dulcissimą znalazło w nim swoje odbicie. Zarówno parafianie jak i siostry zakonne z dużą pokorą i wyjątkową powściągliwością wyrażały swój pogląd w tak subtelnej sprawie. Przełomowym wydarzeniem było ujawnienie jednej ze sióstr przebywających w brzeskim klasztorze, z pietyzmem przechowywanej książki, którą napisał O. Józef Schweter w 1945 roku. O. Schweter znał osobiście S. M. Dulcissimę i zebrane dodatkowe fakty związane z życiem S. M. Dulcissimy postanowił opisać w swojej książce, dziś nosząca tytuł "Oblubienica Krzyża". O istnieniu książkowego opracowania O. Schwetera musiały wiedzieć władze Zakonu jak i władze kościelne. Dotychczas o siostrze Dulcissimie mówiono w kategoriach, komu z parafian w Brzeziu już pomogła i jakie przepowiednie się spełniły. Dużo świadectw za jej wstawiennictwem głosili żołnierze wracający z wojny. Wstępne konfrontacje, tego co napisano o Dulcissimie w książce Schwetera, z tym co zasłyszeli będąc w Brzeziu, ks. Józef Cop i siostra Przełożona Paulina Szczepańczyk powoduje, iż oboje z całą mocą postanawiają poświęcić się sprawie S. M. Dulcissimy.  

BP-17-3/21 maja 1995 r. Autor ks. Józef Cop

 Artykuł został opracowany w oparciu o fragmentaryczne tłumaczenie oryginalnego opracowania O. Józefa Schwetera CSSR w języku niemieckim. Pełne tłumaczenie na język polski „Oblubienica Krzyża” oryginalnego opracowania „EINE KREUZESBRAUT (m. Dulcissima) O. Józefa Schwetera dokonał O. Władysław Biedrzycki MSF za pozwoleniem Władzy Duchowej Kurii Metropolitalnej Katowice z dnia 2 marca 1996 r. Skład i druk: Drukarnia Archidiecezjalna w Katowicach.

Kalendarium życia S. M. Dulcissimy

7.II.1910 Urodziła się Helena Joanna Hoffman córka Józefa i Albiny Jarząbek


13.II.1910 Ochrzczona w kościele parafialnym św. Józefa na Osiedlu Otylia
IX.1915 Zaczyna uczęszczać do przedszkola w Zgodzie, które prowadzą Siostry Maryi
20.IV.1916 Rozpoczyna naukę w katolickiej szkole podstawowej w Zgodzie
8.I.1919 Śmierć Ojca

 
XI.1920 I Spowiedź św.
5.V.1921 I Komunia św.


V.1923 Wstępuje do Kongregacji Mariańskiej
1.IX.1923 Kończy szkołę podstawową
V.1925 Niedziela Trójcy św.: oddaje się Bogu na własność z prośbą o powołanie zakonne
VII.1925 Powiadamia rodziców o chęci wstąpienia do klasztoru
27.V.1927 Bierzmowana przez ks. bp. Arkadiusza Lisieckiego, przyjmuje imię: Teresa
3.IX.1927 Wysyła prośbę o przyjęcie do Zgromadzenia Sióstr Maryi
Od IX.1927 Pracuje w przedszkolu na Zgodzie


7.XII.1927 Otrzymuje pismo o przyjęciu do nowicjatu


Od I.1928 Pracuje w szpitalu w Szopienicach
17.III.1928 Rozpoczyna kandydaturę we Wrocławiu


VII.1928 Pierwsze objawy choroby. Wyjazd do Henrykowa na leczenie
III.1929 Wraca do Wrocławia. Badania neurologiczne; stwierdzono "narośl na mózgu"
IX.1929 Wyjazd do Nysy
2-22.X.1929 Rekolekcje przed obłóczynami
23.X.1929 Obłóczyny - otrzymuje imię S. M. Dulcissima. Rozpoczyna nowicjat.

 
IX.1930 Wraca do Wrocławia. Zlecono jej pracę wśród dziewcząt
23.III.1931 Poważnie zachorowała
V.1931 Badania w Berlinie - stwierdzono potrzebę "operacji głowy"
10.VII.1931 Przybywa ponownie do Nysy
9-18.IV.1932 Rekolekcje przed I ślubami


18.IV.1932 Pierwsze śluby zakonne
VI.1932 Otrzymuje opiekunkę S. M. Lazarię


7.VIII.1932 Wyjazd na badania do Wrocławia
8.VIII.1932 Wraca do Nysy
8.IX.1932 Wraca pamięć i mowa
8.X.1932 Przełożona Generalna odwiedza S. M. Dulcissimę
21.X.1932 Otrzymuje list od matki zapowiadający odwiedziny
25.X.1932 Przybycie matki do Nysy. Prośba matki o pozwolenie zabrania córki do Zgody na leczenie
26.X.1932 Matka zabiera s.S M. Dulcissimę i wyjężdżają do Zgody
31.X.1932 Pisze list do Wrocławia - zawiadamia, że jest u mamy i prosi o urlop 19-24.XII.1932 Przeżywa w Zgodzie rekolekcje osobiste głoszone przez ks. Bentkowskiego
1.I.1933 Matka Przełożona odwiedza S. M. Dulcissimę w domu rodzinnym
18.I.1933 Przybywa do Brzezia nad Odrą
1933 Przez cały rok choroba postępuje
10.IV.1934 Odwiedza dom rodzinny, klasztor w Zgodzie i kościół parafialny
7-17.IV.1934 Rekolekcje przed ślubami wieczystymi
Styczeń 1935 Podarek od siostry Lazarii - laska


18.IV.1934 Śluby wieczyste składa w kaplicy w Brzeziu. Dolegliwości się wzmagają


IX.1935 Pisze pożegnalne listy do całej rodziny
18.VIII.1935 Ostatni spacer po Brzeziu - odwiedza dom zmarłego dziecka Weroniki Fiołka i zostawia list w trumnie
16.X.1935 Pogrzeb śp. S. M. Eustazji - ostatni raz jest w kościele parafialnym
12.I.1936 Udaje się do szpitala Jadwigi w Chorzowie na badania
3.III.1936 Ostatni raz w kaplicy klasztornej
26.IV.1936 Ostatnia rozmowa ze siostrami. Utrata daru mowy
12.V.1936 Przyjmuje ostatni raz w życiu Komunię św. i sakrament chorych /ten sakrament przyjęła kilka razy/
18.V.1936 Odchodzi do Domu Ojca 22.V.1936 Pogrzeb i złożenie do grobu na starym cmentarzu w Brzeziu


 

BP-17-3/21 maja 1995 r. Artykuł Ks. Józefa Copa

Tu kwiaty nie więdną i światła nie gasną - modlitwa trwa

     IX Synod Biskupów w Rzymie, który obradował w październiku 1994 r. poświęcony życiu zakonnemu, przypomniał Kościołowi i światu, jak  ważną misję mają do spełnienia zakonnicy i zakonnice. Przy tej okazji wspomniane zostały najważniejsze posługi, jakim oddają się członkowie zakonów i zgromadzeń zakonnych na całym świecie.          
    Zgromadzeniem, które dało się poznać w brzeskiej parafii przez niezwykle gorliwą służbę ludziom jest - Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej.  Jeszcze w czasie I wojny światowej członkinie tego zgromadzenia podjęły pracę w naszej parafii, zamieszkując w domu wybudowanym przez ks. Karola Riedela. Przez długie lata pełnią w naszej miejscowości ofiarną służbę medyczną wobec ludzi chorych i cierpiących, wychowawczą wobec dzieci i młodzieży, służebną wobec całej parafii, jako organistki i zakrystianki.



   

 

W tym pokoju S. M. Dulcissima spędza ostatnie lata swego życia.
 Fot. Archiwum Beata Wycisk  Zdjęcie pokoju S. M. Dulcissimy wykonano w dniu pogrzebu

 

 

    Przyszły rok 1996 obchodzony będzie w naszej brzeskiej parafii jako rok wspominający 90. lecie poświęcenia kościoła pod wezwaniem św. Apostołów Mateusza i Macieja oraz 60. rocznicę śmierci świątobliwej zakonnicy S. M. Dulcissimy.

    Wszystkie obchody rocznicowe będą przebiegały głównie w kościele parafialnym, ale w centrum uwagi wszystkich będzie także grób świątobliwej zakonnicy na starym cmentarzu, tu bowiem pochowano ją po 26 latach życia, 8 latach życia zakonnego i 3 latach pobytu w naszej parafii oraz dom zakonny, gdzie spędziła ostatnie lata ofiarnego życia.

    Już za życia cieszyła się wielkim uznaniem wiernych. Jej grób  od początku stał się widzialną pamiątką niezwykle żywej pamięci kolejnych pokoleń brzeskich parafian i okolicznych mieszkańców. Przez minione 60. lat modlono się tu nie tylko za śp. . M. Dulcissimę, ale także proszono o jej pośrednictwo u Boga w uzyskaniu niejednej łaski. Grób ten od początku był celem odwiedzin indywidualnych i grupowych. Grudki ziemi z tej szacownej mogiły zabierano jako wsparcie przeciw złu w trudnych momentach życia, tak było w czasie II wojny światowej, gdy brzescy młodzieńcy i mężowie wyjeżdżali na front, tak było po wojnie, gdy ludzie udawali się na przesłuchanie i do obozów i więzień, tak jest i dziś, gdy opuszczają rodzinną ziemię i udają się w dalekie kraje, lub odległe podróże.

    Nie pochodziła jednak z Brzezia nad Odrą - przyszła na świat w rodzinie robotniczej w Zgodzie /obecnie dzielnica Świętochłowic/. Ta słabego zdrowia zakonnica siłę i nadprzyrodzoną moc czerpała w częstej - wielogodzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu i przed wizerunkiem Matki Boskiej w brzeskiej kaplicy zakonnej, w której modliła się często leżąc krzyżem w nocnych godzinach. W dniach szczególnej chorobowej słabości schodziła na półpiętro, gdzie przy figurze św. Józefa : klękała, otwierała okno do kaplicy i tak trwała na modlitewnej adoracji.

    W domu zakonnym znajdują się pamiątki związane z Jej życiem. /Patrz kalendarz/. Są nimi: krzyż znajdujący się dziś w jadalni sióstr, figura Dzieciątka Jezus, figura Matki Boskiej Królowej, lichtarze, portret wykonany w dniu obłóczyn i zdjęcie z ostatnich miesięcy życia oraz wspomniana figura św. Józefa.

    W klasztorze przechowuje się pracę o. dr Józefa Schwetera "Pełna mistycznej tajemnicy oblubienica krzyża", która została napisana w miesiącach letnich 1945 r. w klasztorze O. Redemptorystów w Bardo Śl. Autor był ojcem duchownym nowicjatu Sióstr Maryi w Nysie w latach, gdy tam przebywała S. M. Dulcissimy, dlatego dobrze ją znał. W pracy cytuje jej zapiski duchowe i korzysta z innych źródeł. Po II wojnie światowej był przełożonym klasztoru O. Redemptorystów w Bardo Śl., gdzie zmarł w 1951 r. i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Autor tego artykułu był w czerwcu 1992 r. w Bardo Śl. i w klasztorze poszukiwał źródeł z których czerpał o. Schweter, jednak trudno było coś po tylu latach odnaleźć. Może poszukiwaniami zainteresują się Siostry Maryi, które prowadzą tam Dom Dziecka ."Jutrzenka"                                                                                                      

     Z racji dostrzeganej świętości zaraz po śmierci została otoczona spontanicznym kultem. Wierni mówią o licznych łaskach uzyskanych od Boga za jej wstawiennictwem. Niektórzy parafianie wracając po latach do Brzezia, pierwsze kroki kierują na Jej grób i ze łzami w oczach dziękują Bogu, że po długim czasie mogą się tutaj znowu modlić, podobnie jak w młodzieńczym wieku. Przynoszą kwiaty, palą świece i trwają na modlitwie.
    Pamięć o świątobliwej zakonnicy brzeskiej skutecznie animują miejscowe Siostry Maryi, gorliwie wspierane w tym apostolstwie przez Przełożoną Generalną Zgromadzenia, która gdy tylko przybywa z Rzymu do Brzezia swe kroki kieruje do grobu S. M. Dulcissimy, podobnie czyni Przełożona Prowincjonalna z Katowic i wszystkie siostry, gdy odwiedzają Brzezie. Szczególnie starsze wiekiem, które wspólnie z Nią służyły Bogu, a także i młodsze, które jej heroiczne życie znają z opowiadań.
 

 Pamięć niezwykłego życia S. M. Dulcissimy trwa.

   

U grobu S. M. Dulcissimy modlą się: Przełożona Generalna Sióstr Maryi z Rzymu S. M. Angela Kubon - stoi, pochylona nad grobem- S. M. Dionizja Patalas Przełożona Prowincjonalna z Katowic.

Fot. Archiwum klasztoru

 

 

 

    Prawie wszystkie siostry z brzeskiego klasztoru potwierdzają, iż każda siostra generalna z Rzymu, pierwsze kroki kierowała do grobu S. M. Dulcissimy. Wnioskujemy stąd, iż znana była przełożonym Zgromadzenia Sióstr Maryi, cheroiczność jej krótkiego życia i niezwykłość jej śmierci.

    „BRZESKI PARAFIANIN” daje ogłoszenie o przypadającej 59. rocznicy śmierci S. M. Dulcissimy która zgromadzi parafian na Mszy św., która będzie odprawiona w kaplicy Sióstr Maryi 17 maja br. O godz. 6,10. Modlić się będziemy za śp. S. M. Dulcissimę i przez Jej wstawiennictwo wypraszać u Boga potrzebne łaski dla życia parafialnego i rozwoju życia zakonnego. Będzie to pierwsza Eucharystia sprawowana w intencji parafian o wstawiennictwo S. M. Dulcissimy u Boga.


Strona Dulcissimy

Zapraszamy  do współpracy- autorstwo materiałów dostarczonych zapewnione.  Kontakt brzezie@raciborz.com.pl. Teksty i zdjęcia zastrzeżone /Ustawa o ochronie praw autorskich/. Modyfikowano. 22/05/06 r.   Autor witryny - Florian Burek. Witryna istnieje od 1994r.